 |
| ΠΑΡΑΛΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ |
Οι στρεβλώσεις που αντιμετωπίζει το σχέδιο για το παραλιακό μέτωπο και γιατί είναι αναγκαίο να θωρακιστεί θεσμικά με την έκδοση προεδρικού διατάγματος το ταχύτερο
Γιατί η ανάπλαση του παραλιακού μετώπου της Θεσσαλονίκης είναι το mega project για την πόλη; Το ερώτημα έχει εύκολες απαντήσεις, έχει όμως και βάθος. Επειδή ακριβώς δεν είναι μια οποιαδήποτε ανάπλαση, αλλά κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Ένα πρότζετ ταυτοτικό για τη Θεσσαλονίκη, που θα βάλει φαρδιά πλατιά τη σφραγίδα του στην επόμενη μέρα για το πρόσωπο της Θεσσαλονίκης στη θάλασσα.
Δεν θα μείνω στα εμφανή οφέλη για την εικόνα της πόλης, ούτε καν στην πρώτη ουσιαστική προσπάθεια επανασύνδεσης των κατοίκων και της πόλης με τη θάλασσα. Θα μείνω κυρίως στις παρεμβάσεις που προβλέπονται για να διορθώσουν παθογένειες δεκαετιών, που έκαναν τον Θερμαϊκό αποκρουστικό για όσους πολίτες δεν δραστηριοποιούνται οικονομικά στη θάλασσα ή στην παραλία.
Τη Δευτέρα στο περιφερειακό συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας συζητείται το ειδικό πολεοδομικό σχέδιο, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε, ώστε να επικαιροποιηθεί η στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων από το πρότζεκτ. Μπορεί να σας φαίνονται ακαταλαβίστικα όλα αυτά, αλλά είναι το τελευταίο κομμάτι που κλείνει το πρότζεκτ, προκειμένου αυτό να αποκτήσει το αναγκαίο προεδρικό διάταγμα και να αρχίσουν οι παρεμβάσεις.
Πέρασε από χίλια κύματα αυτή η διαδικασία της έκδοσης προεδρικού διατάγματος. Διορθώσεις επί διορθώσεων, διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων, αλλαγές επί αλλαγών, χρόνια επί χρόνων, ώστε και να υπηρετείται ο σκοπός του σχεδίου και να ικανοποιούνται όσοι πολλοί έχουν λόγο και επηρεάζονται από το παραλιακό μέτωπο.
 |
| ΘΕΡΜΑΙΚΟΣ ΚΟΛΠΟΣ |
Που οι επιστήμονες ορθώς επέμεναν κάποτε να μην το αποκαλούμε μέτωπο, αλλά αυτό είναι μια θεωρητική συζήτηση. Το αποκαλούμε για να καταλαβαινόμαστε. Όπως αποκαλούμε δυτική τη βορειοδυτική Θεσσαλονίκη.
Πάμε τώρα στα ουσιώδη, που καταδεικνύουν τις σημαντικότατες αλλαγές που θα γίνουν σε όσα στρεβλά βιώνουμε μέχρι σήμερα στην παράκτια ζώνη των 40 χιλιομέτρων της Θεσσαλονίκης. Για τη διόρθωση και βελτίωσή τους εννοώ.
Στο παραλιακό μέτωπο εκτάσεις στις οποίες σχεδιάστηκαν επεμβάσεις έχουν οι δήμοι Δέλτα, Αμπελοκήπων – Μενεμένης, Θεσσαλονίκης, Καλαμαριάς, Πυλαίας – Χορτιάτη, Θέρμης και Θερμαϊκού.
 |
| ΠΑΡΑΛΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣΛΕΩΦΟΡΟΣ ΚΕΝΕΝΤΥ |
Μια πρώτη ανάγνωση δείχνει ότι δεν περιλαμβάνονται όλες οι εκτάσεις. Δεν θα μπορούσε άλλωστε πρακτικά να γίνει κάτι τέτοιο, διότι το σχέδιο πατάει σε υφιστάμενους νόμους, σε γενικά πολεοδομικά σχέδια δήμων, σε ειδικές περιοχές προστασίας και πάει λέγοντας. Έτσι για παράδειγμα έχουν εξαιρεθεί περιοχές που εμπίπτουν σε ειδικές ρυθμίσεις, όπως το λιμάνι, το τμήμα μεταξύ Καλοχωρίου και Μενεμένης, που ανήκει στα ΕΛΠΕ, η ακτογραμμή του δήμου Καλαμαριάς από τη Σοφούλη μέχρι το Κυβερνείο. Εκεί το πολεοδομικό καθεστώς είναι καθορισμένο. Και προσθέστε εδώ και το παραμένον σημείο τριβής, που έχει να κάνει με τη μαρίνα του Δήμου Καλαμαριάς.
Το επικαιροποιημένο σχέδιο μετά τις διαβουλεύσεις, τις αλλαγές και τις διορθώσεις κυρίως προβλέπει τρεις σημαντικές αλλαγές. Η πρώτη ότι καταργείται ο πεζόδρομος – ποδηλατόδρομος σε τμήμα της παράκτιας ζώνης μεταξύ Καλοχωρίου – Μενεμένης, λόγω των εγκαταστάσεων των ΕΛΠΕ. Η δεύτερη ότι έγινε αποδεκτή η πρόταση της ΓΑΙΑΟΣΕ για την έκταση που έχει στο δυτικό τμήμα του δήμου Θεσσαλονίκη. Η τρίτη αφορά στην τροποποίηση σε ακίνητο του ΤΑΙΠΕΔ στα όρια του δήμου Θέρμης, δίπλα στο αεροδρόμιο, όπου προβλέφθηκε οργανωμένος χώρος για χονδρεμπόριο.
Όλα αυτά για τον απλό πολίτη είναι λεπτομέρειες. Είναι όμως ουσιαστικές παράμετροι, για να έχει ελπίδα να υλοποιηθεί κάποια στιγμή αυτό το πρότζεκτ. Είναι χρήσεις γης και χωρίς αυτές διαμορφώνονται ανεξέλεγκτες καταστάσεις, τις οποίες πληρώνουμε δεκαετίες τώρα στην πόλη και υποθήκευσαν την ανάπτυξή της και την καθημερινότητα όλων μας.
Το σχέδιο, για να επανέλθω στα της αξίας του, προβλέπει εξυγίανση και ανάπλαση της περιοχής του Δενδροποτάμου και των βυρσοδεψείων. Ενός προβλήματος που δεν είναι μόνο περιβαλλοντικό, αλλά που υποθηκεύει το μέλλον της δυτικής Θεσσαλονίκης.
Επίσης, προβλέπει τη σύνδεση του Μουσείου Ολοκαυτώματος, του Εμπορευματικού Σταθμού και της Πλατείας Ελευθερίας, με έναν άξονα περιπάτου, που θα συμβολίζει την πορεία μνήμης και θα δημιουργήσει έναν αναπτυξιακό πόλο στη δυτική Θεσσαλονίκη.
Το ίδιο πρότζεκτ περιλαμβάνει το ξύλινο ντεκ στην παλιά παραλία και όχι μόνο. Προβλέπει ποδηλατόδρομο (σοβαρό) από τον Λευκό Πύργο μέχρι το Μέγαρο Μουσικής, ρυθμίσεις για την παράνομη στάθμευση κτλ.
Προβλέπει επίσης την ανάπλαση της περιοχής που συνδέει το Μέγαρο Μουσικής με το Ποσειδώνιο και το Αλλατίνι, με τη μεταφορά του Ποσειδωνίου, με εκτροπή ή και υπογειοποίηση της Μαρίας Κάλλας, με ρυθμίσεις για την κυκλοφοριακή σύνδεση της Καπετάν Γκώνη και πάει λέγοντας.
Στην Καλαμαριά προβλέπεται η αναμόρφωση της κολυμβητικής ακτής στην Αρετσού και παραδίπλα, στην περιοχή της Πυλαίας σύνδεση όλων των εμπορικών κέντρων στη Λεωφόρο Γεωργικής Σχολής, με προβλέψεις και για τη μελλοντική υποδοχή της επέκτασης του μετρό στο αεροδρόμιο.
Το ίδιο σχέδιο δίνει λύση στα καρνάγια που λειτουργούν εκτός αδειοδοτικού πλαισίου και συνιστούν πρόβλημα δεκαετιών. Προβλέπει τη δημιουργία ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης, οργανωμένης, στην παράκτια έκταση του δήμου Θέρμης κι όχι πλέον του δήμου Πυλαίας – Χορτιάτη.
Επίσης θωρακίζει θεσμικά ως κύρια ζώνη θαλάσσιας αναψυχής την παράκτια περιοχή του δήμου Θερμαϊκού.
Και τέλος προβλέπει δυο αλιευτικά καταφύγια, στο Καλοχώρι και τη Νέα Κρήνη, βάζοντας ένα τέλος σε όσα ατύπως συμβαίνουν σήμερα.
Γίνεται αντιληπτό ότι το πρότζεκτ δεν είναι μια απλή ανάπλαση ή ένας συνεχόμενος πεζόδρομος – ποδηλατόδρομος στην παραλία. Είναι πολλά περισσότερα. Λύνει δεκάδες ζητήματα ανοργανωσιάς στην παράκτια ζώνη της Θεσσαλονίκης και δίνει προοπτικές ανάπτυξης. Οικονομικής, κοινωνικής, περιβαλλοντικής.
Το σχέδιο άρχισε κάπου στο 2018 και πέρασαν οχτώ χρόνια από τότε κι ακόμα δεν έχουμε προεδρικό διάταγμα. Ο προβληματισμός είναι εύλογος, αλλά αν ανατρέξετε και μόνο στα επιμέρους ζητήματα που προανέφερα και τα οποία είχε να αντιμετωπίσει ο σχεδιασμός και η μελέτη, θα αντιληφθείτε ότι συζητάμε το καθένα από αυτά τα ζητήματα ξεχωριστά, μεμονωμένα, αποσπασματικά για δεκαετίες και ακόμα υφίστανται.
Το πρότζεκτ του παραλιακού μετώπου της Θεσσαλονίκης δεν είναι ένα έργο. Είναι ένα σύνολο έργων, οπότε θα χρειαστούν τεράστιοι πόροι μέχρι να ολοκληρωθούν αυτά τα έργα και πολλά πολλά χρόνια. Αλλά αυτό το πρότζεκτ θα καθορίσει τη βιωσιμότητα, την ανθεκτικότητα και το μέλλον της βιτρίνας της Θεσσαλονίκης. Είναι η νέα ταυτότητα της πόλης. Και δεν βγάζεις ταυτότητα κάθε μέρα. Πάνω από όλα όμως χρειάζεται ενότητα και συνεργασία όλων σε ένα καθοριστικό σχέδιο για τη Θεσσαλονίκη του μέλλοντος. Όχι ανέξοδοι χλευασμοί και εξυπνακισμοί, όχι δογματισμοί και συγκρούσεις που δεν προσφέρουν τίποτα. Η Θεσσαλονίκη χρειάζεται να θωρακίσει θεσμικά τις χρήσεις γης και τις παρεμβάσεις στη βιτρίνα της. Χρειάζεται να έχει το οριστικό σχέδιο, ώστε να γίνει προεδρικό διάταγμα. Θεωρητικό, αλλά το αναγκαίο θεμέλιο για να αρχίσουν κάποτε και τα έργα.
Αυτή είναι η ευκαιρία για να βελτιωθεί το παραλιακό μέτωπο της Θεσσαλονίκης και δεν πρέπει να τη χάσουμε. Είναι το καθοριστικό βήμα που πρέπει να κάνουμε για να μη συζητούν οι επόμενες γενιές για τα ίδια προβλήματα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου